Om å streike

Denne gongen skal eg ikkje skrive om at våren er komen. Det gjorde eg sist. Og då kom vinteren. Det snødde og snødde i over ei veke. Eg er sikker på at det var mi skuld. Snøen hadde aldri kome om det ikkje var for å håne at eg trudde det var vår. Eg fekk dårleg samvit for at eg kunne påføre sambygdingane mine all denne snøen. Heldigvis var det nokon som vart glade for det gode skiføret. Og det dukka opp ein flott snømannfamilie i hagen.

Anten sola skin eller det er bitkaldt, er våren ofte streiketid. Sist torsdag streika lærarane for at dei er misnøgde med tilbodet dei hadde fått frå Kommunanes Sentralforbund. KS ville fjerne dei nasjonale standardane som seier kor mykje tid lærarane skal få til å førebu undervisninga si. Same morgon høyrde eg på radio ei kvinne som representerte foreldra til elevane i skulen. Ho var provosert over at lærarane streika, for det gjekk ut over undervisninga til elevane.

Det er vanskeleg å streike utan at det går ut over nokon. Eg vil hevde at det er liten vits i å streike om ingen vert råka av det. Når nokon vert råka av ein streik, er det berre med på å synleggjere kor viktig arbeidet til dei streikande er. Eg trur ikkje streik er eit verkemiddel ein så lett tyr til. Men av og til er det naudsynt. Om ikkje forhandlingane fører fram, sett ein makt bak krava. Då er streik eit maktmiddel arbeidstakarar har. Difor vil nok ein del verte råka av streikar frametter.

Lars Sponheim har uttalt at han vil avgrense streikeretten. Han meiner at det er greitt å streike for høgare løn, men ikkje for betre arbeidsvilkår eller solidaritet. For meg høyrest dette merkeleg ut. Trur han det berre er løna til arbeidstakarane som er viktig? Det må vere opp til arbeidstakarane sjølv å bestemme kva dei vil slost for. Det er han som har skoa på, som veit best kvar ho trykker, er eit gamalt ordtak. Kanskje er det ikkje alltid løna som er problemet, men andre faktorar som er viktige for at arbeidstakarane skal få utført arbeidet sitt på ein skikkeleg måte. Då er det det ein må gripe fatt i, anten det er snakk om pensjon eller tid til å utføre arbeidet sitt skikkeleg.

Då elevane miste undervisning sist torsdag var det snakk om nokre få timar. Om lærarane ikkje vinn fram med krava sine, trur eg det vil gå utover elevane i langt større grad enn det ein halv dags lærarstreik vil.

Jau då, det kan vere irriterande å verte råka av at folk streikar. Eg kryssar fingrane for at flya går når eg skal ut og reise. Likevel er eg for streikeretten, alternativet er så mykje verre.
(frå 6. april 2006)